Op 24 jarige leeftijd hoorde ik voor het eerst een innerlijke stem die zei: “worden wie je in wezen bent”. Op dat moment had ik nog weinig idee van dat wezen, maar weet nu wel dat dit mijn ziel was die toen sprak.

Wanneer ik nu aan mijn hart, de zetel van de ziel, vraag wat het zielsverlangen was waarmee ik op aarde ben gekomen hoor ik ‘vreugde’ en zie ik het beeld van een stralende vrouw die uit het water oprijst en voel daarbij een immense blijdschap.

Maar in de wereld van dualiteit worden we altijd uitgenodigd om beide kanten te ervaren, naast vreugde ook verdriet. Ik koos daarvoor ouders die geen verbinding konden aangaan met zichzelf, elkaar en ons kinderen door de trauma’s die zij hadden meegemaakt. Hierdoor werd naast emotionele pijn een verlangen wakker om mijn hart weer helemaal te openen en me wel te verbinden met anderen, mijn Hoger Zelf en mijn innerlijk kind.

Dat is waar mijn ziel blij van wordt: steeds meer vreugde op dagelijkse basis ervaren in verbinding met anderen en met alles wat er in mezelf aanwezig is met alle uitdagingen die het leven mij presenteert.

Dit geeft mij een lichtvoetigheid en speelsheid die ik graag inzet in mijn leven en werk als coach en familieopsteller. Door steeds meer beschikbaar te zijn voor alle delen in mezelf breng ik als vanzelf ook deze beschikbaarheid mee in sessies. Nog steeds, na 40 jaar, beleef ik er veel vreugde aan om er voor een ander te zijn.